Auteursarchief: Anniek Kramer, Menskapitaal

Over Anniek Kramer, Menskapitaal

Menskapitaal is opgericht door Anniek Kramer, die ruim 20 jaar all round ervaring heeft in HR advieswerk en als coach. 'Na mijn studie pedagogiek en een opleiding tot trainer/opleider, rolde ik het personeelswerk in. Daar deed ik ervaring op in alle aspecten van Human Resources, zowel strategisch, tactisch als operationeel. Ik vervulde rollen als adviseur, manager, projectmanager, beleidsadviseur (arbeidsvoorwaarden en arbeidsverhoudingen) en coach. Ik werkte o.a. bij VNU, Berenschot, ArboNed, Hogeschool Utrecht en Den Haag, Unilever, Bever Zwerfsport en Eneco. Ik volgde vele trainingen en cursussen, waaronder verandermanagement en een 2 jarige coachopleiding. Nu werk ik veel in de zorg als (team)coach, searcher en adviseur. Via vrijwilligerswerk en mantelzorg raakte ik geboeid door de wereld van de dementie. Samen met jeugdvriendin Marcelle Mulder schreef ik het boek 'OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten. Het doel is om familieleden te inspireren bij het omgaan met hun dierbare met dementie. Het boek is uitgegeven bij Unieboek/Spectrum en bij de boekhandel te koop voor 16 euro. Rondom het thema van het boek (contact maken met mensen met dementie) geef ik workshops aan mantelzorgers, vrijwilligers en zorgmedewerkers. Kerncompetenties: integer, betrokken, samenwerking zoekend, analytisch, met oog voor grote lijnen én details, snel én grondig, gestructureerd en veelzijdig, operationeel, tactisch en strategisch. Graag werk ik ook samen met ú of coach ik uw werknemers of teams. IK BEN TE BEREIKEN VIA menskapitaal@live.nl

Dromen en idealen in het verpleeghuis

Deze week weer een gastblog van Marcelle Mulder:
Bij de voordeur van het woonzorgcentrum zit een wat morsige meneer in een rolstoel. Hij groet amper als ik langsloop en ik denk: “Oh, wat lijkt het me toch moeilijk om oud en afhankelijk te zijn en de hele dag te moeten zitten in je rolstoel, met weinig om handen, met mensen om je heen, die je nauwelijks kent, waar je weinig mee hebt….”
Ik ben vanochtend te gast in dit centrum, omdat men daar deze maanden volop aandacht besteedt aan de dromen en idealen van de mensen die er wonen én van hen die er werken. De welzijnsmedewerkers Candida, Riemke en Ineke hebben inspiratie opgedaan uit het boek Bezielde jaren, zingevingsactiviteiten met ouderen, hun familie, vrienden en vrijwilligers, dat ik schreef met Janke Jeltsje van Dijk en Trijntje Scheeres. Samen met dorpsgenoten, bewoners en vrijwilligers zijn ze ermee aan de slag gegaan. En hoe!
Er staat een prachtige oude twijfelaar, compleet met nachtkastje en lampetkan. Er hangen dromenvangers die de bewoners en inwoners van het dorp hebben gemaakt en overal hebben opgehangen en jawel, daarin zijn al talloze dromen van vroeger en nu gevangen. Want er wordt wat af-gedroomd in een mensenleven. En er leven heel wat idealen – van vroeger en nu – . Ter plekke zijn er allerlei voorbeelden te bewonderen van waar de mensen van dromen en droomden toen ze jong waren. Van waar ze voor stonden en vaak nog steeds voor staan. Een aantal van hen gaat daar vanochtend over vertellen. Ik ben benieuwd.
We zitten met zijn allen in de grote hal: bewoners, vrijwilligers, verzorgenden aan de koffie, een enkele mantelzorger, leden van de cliëntenraad.
Riemke opent de ochtend en vertelt over zingeving als je oud bent, over datgene dat je leven de moeite waard maakt, datgene waar je uit kunt putten, waar het wat jou betreft om draait. En over de dromen en verlangens, die mensen van alle leeftijden hebben en die richting geven of gegeven hebben aan hun leven. Daarna komen de mensen aan te woord.
Een meneer vertelt dat hij vroeger niet goed zindelijk werd en dat zijn vader hem een elektrisch treintje beloofde als het hem zou lukken. En jawel, het werkte! Meneer kreeg zijn eerste treintje en dat bleek een schot in de roos. Hij droomde van nog veel meer treintjes en zo heeft hij inmiddels een heel spoorwegemplacement bij elkaar gespaard. Hij geniet er enorm van, het is voor hem echt een passie.
Dat sluit mooi aan bij wat de kok van het huis eerder al vertelde: hij is al sinds zijn jeugd weg van Lego. Hij heeft inmiddels heel veel materiaal en maakt daar hele bouwwerken mee. Binnenkort neemt hij een middag bakken vol Lego mee en dan gaan de kinderen uit het dorp samen met de bewoners aan de slag.
Ook een mantelzorger komt aan bod. Zijn passie is om muziek te maken voor ouderen in zorgcentra. Hij heeft zijn gitaar bij zich en zingt oude liedjes die de dames en heren goed kennen en onmiddellijk meezingen. Het geeft een mooie sfeer als er ook een wiegeliedje van weleer klinkt…
Dan komt de wat morsige meneer die ik bij de voordeur trof in zijn rolstoel voor ons zitten en hij begint te vertellen. Opeens zien we een heel andere man: open, gepassioneerd vertelt hij dat hij jarenlang actief was bij de vogelwacht. Elk jaar weer probeerden hij en zijn mede-wachters de boeren te bewegen om de vogels in hun weiden te beschermen, te ontzien. En hen aan te zetten tot een bijdrage voor het wachterswerk. “Want”, zo zei meneer, “Je moet met de natuur omgaan zoals je met het leven zelf omgaat: het is belangrijk, het is kostbaar, je moet er zuinig op zijn.”

Tjonge, wat een kracht, wat een man. Na afloop komen mensen naar hem toe, om hem te complimenteren met zijn mooie werk al die jaren.
Ik vraag een mevrouw naar haar passie, haar ideaal. Ze is bescheiden, maar ze wil me graag iets laten zien. Op haar kamer komen prachtige gehaakte kleedjes tevoorschijn; het ene nog fijner dan het andere. Ik had er nog nooit goed naar gekeken, maar begrijp nu wat een kunstig werk dat moet zijn geweest, om steeds weer nieuwe figuren en patronen uit te proberen. Met geweldig resultaat. Het zou me niets verbazen als er uit haar collectie binnenkort in het huis ook het een en ander te bewonderen valt. Want ze zijn er hier nog helemaal niet mee klaar, met het uitwisselen en genieten van elkaars dromen en idealen.
De meneer van de vogelwacht is inmiddels helaas overleden. Des te mooier dat hij vorige maand nog even volop in het licht heeft kunnen staan met zijn passie voor de weidevogels. Dank je wel Candida, Riemke, Ineke en al die andere mensen die de dromen en idealen van deze mensen hebben willen vangen en tonen!

Anniek Kramer

Samen met Marcelle Mulder auteur van het boek ‘Op bezoek bij een dierbare met dementie, met ruim 60 ideeën om samen te genieten’.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Dementie

Dagritme bij dementie

webinar dagritmeStart de dag rustig op. Dat is belangrijk volgens Freek Gillissen (verpleegkundige geheugenpoli VU). Hij is aan het woord, tijdens het webinar van CZ, samen met Gerben Jansen (casemanager dementie, op de foto). Vermijd stress, ga niet lopen haasten, breng rust aan bijvoorbeeld met een rustig muziekje. Een vast dagritme helpt om structuur aan te brengen in de dag. Dat kan door op vaste tijdstippen op te staan, te eten en naar bed te gaan.

De ochtend
Douchen en wassen kan ingewikkeld zijn voor iemand met dementie, het is een opeenvolging van veel verschillende handelingen. Als je het in stukjes op knipt, dan kan het soepeler verlopen. Leg alleen de dingen neer, die nodig zijn voor dát moment, liefst op volgorde van gebruik. Een bakje met toiletartikelen voor de ochtend en de avond kan helpen.  Samen douchen is een mogelijkheid, je kunt ook enkele malen per week de thuiszorg vragen om te komen helpen met douchen. Favoriete kleren? Schaf ze in meervoud aan, dan hoef je geen strijd te hebben als kleren in de was moeten.

Ook bij het ontbijt is het handig als alleen de benodigde dingen op tafel staan. Zorg voor contrasterende kleuren, zodat iemand goed het bord kan onderscheiden van de tafel. Mensen met dementie zien contrasten vaak niet meer zo goed.

Beweeg! Liefst minimaal 30 minuten per dag. Zoek naar iets wat iemand al zijn hele leven heeft gedaan, bv de auto wassen, tuinieren, wandelen, fietsen (op de tandem), stofzuigen etcetera. Je kunt ook maatjes of vrijwilligers inschakelen om samen met jouw naaste op pad te gaan. Wil iemand alleen weg, dan kun je overwegen een gps tracker aan te schaffen en mee te geven. Daarmee kun je op je mobiel volgen waar iemand is. Je kunt het ook gebruiken om een alarm in te stellen als iemand een vooraf ingesteld gebied verlaat. Is de voordeur niet meer terug te vinden, maak die dan herkenbaar, door bv een fotootje naast de deur te hangen of een herkenbaar voorwerp neer te zetten. Een andere optie is om een briefje mee te geven met een telefoonnummer, dat degene met dementie kan tonen aan iemand als hij of zij hulp nodig heeft.

De middag
De middag begint met een voedzame prettige lunch. Smaak kan door dementie verminderen, net als reuk dus sterke smaken als radijsjes en bouillon zullen eerder ‘trek’ opwekken. Eetdrang bijvoorbeeld naar zoet kan ook voorkomen.

Muziek kan een onderdeel van het middagprogramma zijn. Muziek roept vaak allerlei herinneringen op, het activeert de hersenen en brengt plezier. Kies muziek waar mensen herinneringen aan hebben of in de jeugd veel naar luisterde. Een dansje misschien? Andere activiteiten kunnen natuurlijk ook. In ons boek, vind je meer dan 60 ideeën.

Als er behoefte is aan een rustmoment, plan dat dan in en beperk dat tot een half uur tot drie kwartier, zodat er ’s avonds ook nog slaap is.

Bezoek is belangrijk om niet (te) geïsoleerd te raken. Niet te veel  (2 á 3) mensen tegelijk, want dat is voor iemand met dementie moeilijk te volgen. Het is te druk, het maakt dat ze zich niet kunnen focussen en gesprekken niet meer kunnen volgen.  Als iemand steeds naar bed wil, dan kan het belangrijk zijn om uit te zoeken, waarom iemand dat doet. Wat wil hij ontwijken?

De avond
Ook die start weer met een maaltijd, maak daar een moment van. Bereiden kan (deels) samen, laat iemand doen wat hij kan. Ook dat kan weer een rustpunt zijn. Eten met anderen, is weer een manier om contact én gesprek te hebben. Gesprekken voeren wordt steeds moeilijker voor mensen met dementie, dat maakt zorggevers eenzaam.

Wat je ook doet, probeer niet de strijd aan te gaan. Jouw werkelijkheid kan anders zijn dan de werkelijkheid van de mens met dementie, maar daarover in discussie gaan, werkt niet helpend.

Klik hier om informatie over het webinar terug te vinden.

Verstoord dag- en nachtritme
Dirkse Anders Zorgen licht in een korte videoboodschap 3 manieren toe om een verstoord dag- en nachtritme aan te pakken:

  •  Zorg dat iemand overdag genoeg doet om moe te worden
  • Zorg overdag voor voldoende (dag)licht
  • Probeer melatonine, dat is een hormoon dat regelt dat we moe worden. Het is verkrijgbaar bij de drogist, maar het kan ook verstandig zijn dit eerst met de arts te overleggen.

Klik hier voor de videoboodschap.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

1 reactie

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, mantelzorg, thuis wonen, Zorg verlenen

Beïnvloeden van de communicatie bij dementie

beeld jong en oudJe wilt lekker naar buiten met je naaste met dementie. Het lukt je niet om die ander mee te krijgen. Welke opties heb je zoal?

Waarom wil iemand niet?
Het is goed om je in de ander in te leven en te onderzoeken of je begrijpt waarom de ander niet mee wil. Kan iemand nog wel goed zien? Zijn de oren nog wel goed? Is iemand bijvoorbeeld bang dat hij de weg kwijt raakt? Of dat zij iets mist als ze weggaat? Wat kan verder helpen?

Geruststellen: geruststellen is rust brengen, rust in de emoties die er zijn. 
Stel iemand kan niet weg omdat hij denkt dat zijn dochter straks langs komt. Stel dan gerust bijvoorbeeld door met de zorg af te spreken dat je direct opgebeld wordt als de dochter verschijnt. Andere voorbeelden: ‘Meneer de Boer, natuurlijk help ik u.’ ‘Ik ga daar zeker voor zorgen.’ ‘Het is allemaal geregeld’. ‘Ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor u is, maar ik blijf bij u hoor.’ ‘Wilt u dat ik bij u kom zitten?’ ‘Mag ik uw hand vasthouden?’

Afleiden: is van richting veranderen. Hoe krijg je het gesprek op een favoriete bezigheid of favoriet onderwerp?

Je verontschuldigen: Om de angel uit een gesprek te halen is het helemaal niet verkeerd om de ‘schuld’ naar je toe te trekken.
‘Sorry dat ik je verkeerd begrepen heb.’ ‘Dat had ik zo niet moeten zeggen.’ ‘Ik zie dat u daar onrustig/verdrietig/ … van wordt, dat was niet mijn bedoeling.’

Eenvoudige keuzes bieden: laat mensen zoveel mogelijk kiezen als het kan. Dat geeft het gevoel van grip op het leven, van er toe doen, van invloed hebben.
‘Wil je koffie of thee?’ ‘Wilt u bij de bakker een roomsoes of een gebakje eten?’ Dan stel je het bezoek aan de bakker niet ter discussie! En je geeft toch ruimte om te kiezen.

Verleiden: iemand belangrijk maken, zeggen dat je hem nodig hebt.
Stel iemand zegt ‘Het is te koud buiten’. Jouw reactie kan dan zijn: ‘Daarom vind ik het extra fijn dat u meegaat. Dan heb ik leuk gezelschap.’ Vraag hulp, maak de ander belangrijk. ‘Ik weet dat u heerlijke taarten kunt bakken, mag ik u helpen?’ ‘Ik zou het zo leuk vinden als u mee gaat naar….’

De ja-stand gebruiken: dit komt uit de marketing en maakt gebruik van het volgende mechanisme: als iemand eerst een paar keer ja heeft geantwoord op een vraag, dan is het makkelijker om op jouw vraag die er toe doet ook ja te zeggen.
Welke vragen kun je stellen? Ga in op dingen uit het nu of dingen waarvan je weet dat iemand  het nog weet, bijvoorbeeld ‘Uw vrouw heet .. toch?’ ‘Heeft u gezien dat het regent?’ ‘Ik ga straks eieren bakken, daar houdt u toch van?’

Humor: Met humor kan de spanning even wegvloeien.
‘Ik wil niet naar buiten.’ Mogelijke reactie: ‘Ik eigenlijk ook niet, maar de vogels hebben gevraagd of we langs komen en die kunnen we niets weigeren, toch?’

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Deze week is de AVG  (wet op de privacy) in werking getreden. Als je je op dit blog geabonneerd hebt, dan heb ik alleen je mailadres. Wil je mijn blog niet meer ontvangen, dan kun je je uitschrijven op de site in de rechterkolom.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, communicatie, Dementie, zingeving

Gedicht over mijn moeder: ze woont nog thuis

zeurpiet

Mijn moeder woont nog thuis. Alleen
Verhuizen? Zij wil nergens heen.
Zij wil haar eigen leventje
Ze geeft dat nog een ‘zeventje’.
En alles gaat toch echt nog goed!
Dus waarom ik zo zeuren moet.

Haar koelkast zit vol eten,
Dat is ze vaak vergeten,
Ze koopt er rustig nog iets bij,
iets kopen maakt haar namelijk blij,
Maar alles gaat toch echt nog goed!
Dus waarom ik zo zeuren moet.

Haar geld raakt onbegrijpelijk op,
Haar uitgaven kennen geen stop.
jurken en boeken, vazen en bloemen
Het is te veel om op te noemen.
Maar alles gaat toch echt nog goed!
Dus waarom ik zo zeuren moet.

Ze vergeet te drinken en te eten
Haar medicijnen? Even vergeten.
De troep? Ja, ik was net gestart.
En soms ben ik wel wat verward.
Maar bijna alles gaat nog goed,
Dus waarom ik zo zeuren moet.

Ik kom er bij haar niet doorheen.
Dus laat ik haar maar weer alleen.
Mijn hart bloedt door mijn zorgen
Ik ga dan maar weer, morgen
Want bijna niets dat gaat meer goed.
Dus blijf ik zeuren, want het moet!

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.
Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

1 reactie

Opgeslagen onder Dementie, gedicht, gedichten, kwaliteit, mantelzorg, thuis wonen, Zorg verlenen, zorggevers

Ze heeft dementie (2)

Ik benNog nooit kreeg ik zoveel reacties op mijn blog als de afgelopen week. De strekking van de reacties: Je zegt niet ‘Ze is dement’. Een mens is immers niet zijn ziekte! Ik ben het daar helemaal mee eens: een mens is zeker niet zijn ziekte! Iemand heeft een ziekte. 

Maar wat mij zo verbaasde is dat je nooit iemand in het geweer hoort komen tegen uitspraken als: ik ben niet lekker, ik ben grieperig, ik ben verkouden, ik ben blind of ik ben doof. Ook de mensen die daar (tijdelijk) aan lijden ZIJN niet hun ziekte, maar HEBBEN die ziekte. Toch hoor je nooit iemand protesteren als er wordt gezegd: ‘die man is blind’ of ‘die dove vrouw’. Dat verbaasde mij.

Er lijkt toch een zekere gevoeligheid in door te klinken. Maar ondanks dat, zal ik blijven pleiten om te zeggen: iemand HEEFT dementie.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, communicatie, Dementie, uitleg

Zij heeft dementie! Wat is ze dement?

Ik ben

‘Ha Lotte, ga je mee naar de film vanavond?’
‘Nee, ik ben ziek. Ik ben sinds gisteren verkouden en ben helemaal niet lekker.’
‘Goh wat naar, dan bel ik mijn tante Sjaan.
‘Je tante Sjaan is toch doof?
‘Ja dat klopt, maar ze gaat wel graag naar de film. Hé sterkte en we bellen weer!’

‘Ha met Lotte, hoe was de film?’
‘Heftig, maar ik moet je wat vertellen. Mijn oma heeft gister te horen gekregen dat ze dementie heeft.’
‘Is ze dement? Nou dan snap ik je verhalen ook beter.’ …….

Er is nogal eens discussie over hoe je praat over iemand met dementie? Mag je zeggen dat iemand dement is? Of dat iemand dementeert? Iemand is immers niet zijn ziekte?

Af en toe wordt ik hierover weer aan het denken gezet. Ik heb mezelf aangeleerd – en meestal lukt dat – om te zeggen dat iemand dementie heeft. Want wanneer zeg je dat je iets bent? Dan maakt het deel uit van je zijn, van hoe je echt bent, van je kern en waar je je enorm mee verbonden voelt. Ik ben een sporter, ik ben een Amsterdamse, ik ben een Fries, ik ben docent. Hoe past ‘ik ben dement’ in dat rijtje? Niet naar mijn gevoel. Maar hoe past ‘Ik ben blind’ in dat rijtje? Of ik ben verkouden? Dat duurt immers maar even? Dus zeggen we nou wel of niet ‘Ze is dement’. Ik ben er dus nog niet uit. Jullie?

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

3 reacties

Opgeslagen onder Alzheimer, communicatie, Dementie, taal

Mezzo: ondersteuning voor mantelzorgers

mezzoIk weet nog goed dat ik met mijn moeder thuis kwam uit het ziekenhuis nadat ze de diagnose ‘ziekte van Pick’ had gekregen. Daar zaten we dan, onthand, verdrietig en zonder verdere informatie. Dus gingen we zoeken op internet, niet altijd de beste informatiebron. Dat ze in het ziekenhuis niet meer doen dan een diagnose stellen en je dan naar huis laten gaan, daar kan ik nog steeds niet goed bij.’ 

Ik hoorde dit verhaal de afgelopen maand en word er heel treurig van. Als dokters niet kunnen genezen – tegen dementie is nog steeds geen medicijn – dan is hun rol niet uitgespeeld. Juist het zorgen voor goede informatie en het verwijzen naar nieuwe hulpbronnen is zó belangrijk na zo’n heftig bericht.

Ik weet dat er aan sommige ouderenpoli’s verpleegkundigen verbonden zijn, die de eerste opvang regelen en beschikbaar zijn voor  overleg en vragen, ook telefonisch.

Waar kun je nog meer terecht? Mezzo ondersteunt mantelzorgers bij al hun vragen en ze hebben een handige en simpele folder gemaakt met daarin allerlei hulpbronnen die je kunt aanboren. Een wegwijzer voor mantelzorgers. Klik hier.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, mantelzorg, thuis wonen, zorggevers

Seksuele gevoelens in het verpleeghuis

playboy

Een gastblog deze week van Marcelle Mulder met wie ik het boek ‘Op bezoek bij een dierbare met dementie’ schreef.

Mieke, een collega geestelijk verzorger in de ouderenzorg, schiet me aan tijdens een Alzheimercafe: ‘De verzorgenden hebben veel gehad aan je lezing laatst over intimiteit en seksualiteit. Ze zaten echt met de handen in het haar over een meneer op de afdeling. Hij was voortdurend op zoek naar seksueel contact. Hij kroop bij medebewoonsters in bed, pakte de zusters bij de borsten, sprak veel en expliciet over seks en ontkleedde zich te pas en te onpas. Hij deed aan soloseks in het openbaar en ook alleen in bed probeerde hij zichzelf te bevredigen, maar dat ging zó woest en ongecontroleerd dat hij zichzelf daarbij bezeerde, waardoor de verzorgenden zich genoodzaakt voelden om hem een hansop, zo’n pyjama met rits op de rug aan te trekken. Zijn handen werden regelmatig ingepakt in verband. En iedereen vond er wat van. De medebewoonsters waren er niet van gediend, familieleden reageerden bezorgd of verontwaardigd, zijn echtgenote schaamde zich voor het gedrag van haar man en verzorgenden zagen er tegenop om hem te verzorgen. Dus tja, ze wisten echt niet hoe ze verder met hem moesten.

Jouw lezing maakte dat we een plezierige, schaamtevrije, gezamenlijke taal kregen om over dit onderwerp te praten. De behoefte aan seksualiteit en intimiteit van mensen met dementie stopt niet bij opname in het verpleeghuis, daarvan werden we ons (opnieuw) bewust. En we kregen praktische tips, dat was ook fijn.

We hebben meneer meteen de volgende dag een seksboekje gegeven en de arts heeft gekeken naar zijn medicatie. Die bleek libido-verhogende bijwerkingen te hebben en konden worden bijgesteld. Deze acties brachten de rust op de afdeling terug en verbeterde meneer zijn leven ten goede. Meneer zijn echtgenote zei later tegen me: ‘Toch grappig dat de Playboy een huwelijk heeft kunnen redden.’”

Ik was erg blij dat Mieke me dit vertelde. Vooral omdat dat de verzorgenden door de lezing nieuwe mogelijkheden zagen en uitwerkten waardoor alle betrokkenen daadwerkelijk beter samen kunnen leven en zorg kunnen verlenen.

Maar ook voor mezelf is het fijn: ik maak zo’n lezing met mooie foto’s en vertel het in De Week van Dementie voor een zaal vol medewerkers. De aanwezigen zijn er blij mee, dat merk ik wel na afloop. Geïnspireerd gaan ze weg, maar ja, wat ze er verder mee doen voor de bewoners, dat weet ik dan niet. En nu dus wel. Dank je collega!
—————————————————————————————————————————————–
Marcelle is beleidsadviseur geestelijke zorg bij Patyna in Friesland en geeft daarnaast – vanuit haar bedrijf Curamea – trainingen, workshops en lezingen in de ouderenzorg bijvoorbeeld over contact maken met mensen met dementie, intimiteit en seksualiteit op hoge leeftijd en over voltooid leven. Daarnaast is ze gespreksleider Moreel Beraad voor verzorgenden.
—————————————————————————————————————————————–

Wil je meer lezen over seksualiteit in het verpleeghuis? Klik hier. Je vindt er ook links naar materialen. 

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.
Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, seksualiteit, verpleeghuis, verpleeghuiszorg, Zorg verlenen

Dementievriendelijke geloofsgemeenschap

samen‘Dementievriendelijke geloofsgemeenschappen’, dat was de titel van een congres dat ik onlangs bezocht in Tilburg. Zo’n honderd mensen uit allerlei kerkelijke gemeentes waren er op af gekomen. Wat is me zoal bijgebleven?

  • Kerkvertegenwoordigers zijn (nog) weinig zichtbaar in de ondersteuning van mensen met dementie en hun naasten.
  • Kerkvertegenwoordigers kunnen helpen het taboe op dementie te doorbreken, door aandacht te besteden aan het onderwerp in lezingen, teksten en vieringen.
  • Ook het bezoeken van mensen met dementie en hun naasten kan erg op prijs gesteld worden. Ruimte bieden aan hun verhalen, eventueel aangevuld met het wijzen van de weg naar huisarts, vrijwilligersorganisaties, Odensehuis, Alzheimer cafe’s, bibliotheek etc.
  • Op samendementievriendelijk.nl  is informatie te vinden en is een gratis online cursus te volgen. Op de site van Alzheimer Nederland is ook veel informatie te vinden. Kennis over dementie zal je helpen om mensen met dementie en hun naasten beter te begrijpen en het contact daardoor soepeler te laten verlopen.
  • Er is een enorme drang om ‘dingen te doen’. Advies is om niet in de valkuil te trappen om dingen over te nemen van mensen met dementie, maar altijd te vragen of je kunt helpen of dat iemand iets zelf wil doen.  Pak niet de controle, maar schep randvoorwaarden zodat de ander ook iets voor jou kan betekenen.
  • De mensen die werken in de kerken verouderen en er zijn steeds minder handen om het werk te doen. Verwijzen en samenwerken is dus waarschijnlijk haalbaarder dan het zelf opzetten en uitvoeren van allerlei activiteiten.
  • Ieder mens is bijzonder en al die bijzondere mensen samen vormen een (geloofs)gemeenschap. Zorg dat mensen voelen dat je blij bent dat ze bestaan, dat ze waardevol zijn en dat ze er bij horen, net zo als ieder ander.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dementie, geloof, kerk

TV documentaire in verpleeghuis

Even een extra berichtje: Donderdag om 20.25 op NPO 2 start de documentaire over het verblijf van Hugo Borst en Adelheid Roosen in verpleeghuis de Leeuwenhoek. Zij willen laten zien hoe je het leven van de bewoners centraal kan zetten in de zorg. Als taal verdwijnt is fysiek contact nog een hele mooie manier om contact te maken.

De komende 4 weken te zien dus. Meer ideeën om te genieten? Het boek ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten’ is daar speciaal voor geschreven. 

Anniek Kramer


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, verpleeghuis, Wensen, zingeving, Zorg verlenen