Auteursarchief: Anniek Kramer, Menskapitaal

Over Anniek Kramer, Menskapitaal

Menskapitaal is opgericht door Anniek Kramer, die ruim 20 jaar all round ervaring heeft in HR advieswerk en als coach. 'Na mijn studie pedagogiek en een opleiding tot trainer/opleider, rolde ik het personeelswerk in. Daar deed ik ervaring op in alle aspecten van Human Resources, zowel strategisch, tactisch als operationeel. Ik vervulde rollen als adviseur, manager, projectmanager, beleidsadviseur (arbeidsvoorwaarden en arbeidsverhoudingen) en coach. Ik werkte o.a. bij VNU, Berenschot, ArboNed, Hogeschool Utrecht en Den Haag, Unilever, Bever Zwerfsport en Eneco. Ik volgde vele trainingen en cursussen, waaronder verandermanagement en een 2 jarige coachopleiding. Nu werk ik veel in de zorg als (team)coach, searcher en adviseur. Via vrijwilligerswerk en mantelzorg raakte ik geboeid door de wereld van de dementie. Samen met jeugdvriendin Marcelle Mulder schreef ik het boek 'OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten. Het doel is om familieleden te inspireren bij het omgaan met hun dierbare met dementie. Het boek is uitgegeven bij Unieboek/Spectrum en bij de boekhandel te koop voor 16 euro. Rondom het thema van het boek (contact maken met mensen met dementie) geef ik workshops aan mantelzorgers, vrijwilligers en zorgmedewerkers. Kerncompetenties: integer, betrokken, samenwerking zoekend, analytisch, met oog voor grote lijnen én details, snel én grondig, gestructureerd en veelzijdig, operationeel, tactisch en strategisch. Graag werk ik ook samen met ú of coach ik uw werknemers of teams. IK BEN TE BEREIKEN VIA menskapitaal@live.nl

Dementees is poëzie in de bundel ‘Een beetje boos mag best’

davWe begrijpen niet altijd wat mensen met dementie zeggen. Toch zeggen ze het niet voor niets, het heeft betekenis. Het is aan ons om die betekenis te ontdekken. Daar is verbeeldingskracht voor nodig, nieuwsgierigheid, fantasie. En als je die gebruikt, kun je soms op pareltjes stuiten. Taal van mensen met dementie – in deze bundel ‘Dementees’ genoemd – kan op poëzie lijken. En zorgt zo voor de verbinding van mens tot mens.

In de bundel  ‘Een beetje boos mag best’ put Paula Irik (geestelijk verzorger) uit verhalen van vier mensen met dementie en vlijt ze dit neer in dit boek, omringd door bijzondere tekeningen. ‘Wie de uitingen van mensen met dementie leest als poëzie, kan ze niet langer als wartaal wegzetten.’

Dat blijft altijd
Een kerstboom, ja, dat hoort erbij.
En dat de mensen het fijn vinden.
Dan zijn de mensen ook voor elkaar.
En dat deden we elk jaar. De één heeft er een feest van gemaakt, je moet het begrijpen.
Je moet toch een mens zijn!
Het jaar van de kerst is best.
Aan het einde van het jaar moest er iets gevierd worden.
Maar de gezelligheid in huis kwam daarvoor in de sfeer.
Altijd in de laatste maand komen we bij elkaar.
Dat zegt wat, dat blijft altijd.
Dat blijft het hele leven.

Ieder ‘dementees-gedicht’, diende voor Bette Westera als inspiratie voor het maken van een eigen gedicht, dat je vindt op de naastliggende pagina. Een bijzonder boekje! Klik hier als je het boekje wilt bestellen (uitgeverij Elikser, €15).

In het nieuwe jaar verschijnt daar ook mijn nieuwe boek ‘Steun en troost bij dementie’.

Dan wil ik nog zeggen:

kerstplaatjes-man-401en  …. tot in het nieuwe jaar.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen et dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder boek, Dementie, gedicht, gedichten

Dementie en binnen bewegen

AzmiVorige week blogde ik over buitenactiviteiten, nu over binnen bewegen. Wat is er allemaal mogelijk?

Wil je ideeën opdoen? Kijk dan eens naar de filmpjes van Azmi Alubeid. Je kunt ook zoeken op youtube naar ‘Azmi en Fred’. Azmi is bewegingsagoog. Zijn overtuigingen:

  • Iedereen kan geactiveerd worden!
  • Samen bewegen verbindt.
  • Bewegen moet normaal zijn. Alles wat je buiten het verpleeghuis vindt aan beweegmogelijkheden, kun je binnen ook gebruiken. Hier nog een filmpje.

Andere inspiratiebronnen:

Fit4Vit
Als buiten fietsen niet kan, dan is er natuurlijk het alternatief voor binnen. Maar als je binnen op de fiets zit, dan is dat wel heel saai. Dus verkoopt deze organisatie video’s, die de fietsers de ervaring geven alsof ze buiten aan het fietsen zijn. Je kunt kiezen uit ontelbaar veel verschillende video’s. Die uit de eigen omgeving zijn natuurlijk voor de ‘fietsers’ het meest herkenbaar.

De tovertafel
De tovertafel is projector die op de onderliggende tafel allerlei beelden projecteert. En die beelden bewegen! Er zijn bewegende herfstbladeren, vissen, tomaten en veel meer. Als je er met je hand op tikt gebeurt er vaak wat met het beeld. Zo wordt het bewegen speels en gezellig.

Moofie
Moofie is een pratende beweegstok, die binnenkort op de markt komt. In de transparante buis (denk aan het formaat van een tl-buis, maar dan wat korter) zitten gekleurde lichtjes. En er zit muziek in. Met de Moofie wordt bewegen fun, zo zegt de maker. In Moofie zitten programma’s die alleen, met tweetallen of in een groep gedaan kunnen worden. Zo hoef je geen specialist in bewegen te zijn, je hoeft niet creatief te zijn, want de stok geeft zelf beweegopdrachten. Omdat hij reageert op aanraking en stimuleert d.m.v. lichtjes, geluid en muziek, is het leuk en simpel om mensen in beweging te zetten. Hij is makkelijk mee te nemen.

Genoeg ideeën en mogelijkheden om met elkaar aan het bewegen te gaan! En dan heb ik het nog niet gehad over zwemmen, dansen, wandelen et cetera.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, bewegen, Dementie, verpleeghuis

Dementie en buiten bewegen

bewegenEr is steeds meer belangstelling voor het laten bewegen van mensen met dementie. Bewegen zorgt voor alertheid, het laat het bloed stromen én je kunt er enorm veel plezier in beleven. Bewegen heeft bijvoorbeeld een positief effect op de stemming en op het dag- en nachtritme. Redenen genoeg om bewegen een vast onderdeel te laten zijn van het dag- en weekprogramma.

Mensen met dementie zitten veel. Om hen echt aan het bewegen te krijgen is vaak een stimulans nodig. Studie-Arena organiseerde laatst een druk bezochte congresparade met allerlei workshops en stands, allemaal op het gebied van bewegen. Wat kwam ik er zo al tegen? Deze week de beweegactiviteiten in de tuin.

Yalp
Yalp richt beleef- en beweegtuinen in. Daarbij kan gekozen worden uit een grote hoeveelheid toestellen. Zo is er een toestel dat muziek speelt en beweegopdrachten geeft. Maar er is ook een voetfietsbank. Dat is een bank, waar 2 voetfietsen voor gemonteerd zijn, zodat je al buiten zittend toch kunt bewegen. Maar er zijn ook trappen, stangen, handwielen etc te krijgen. Geschikt voor bewegen én voor revalideren. Goed in te zetten door de fysio dus.

Het inrichten van een beweegtuin is niet genoeg. Een actief programma om het gebruik te stimuleren is nodig. Maar dan heb je ook echt een fantastische gelegenheid om bewoners en bezoek samen te laten bewegen.

De fitnesstuin
De fitnesstuin is een andere leverancier van toestellen om buiten neer te zetten. Deze toestellen zijn ontworpen om de soepelheid van gewrichten, de spierkracht in de benen, het evenwicht en het lopen te stimuleren. Er zijn ook enkele toestellen die speciaal ontworpen zijn voor mensen met dementie.

Ze hebben bijvoorbeeld ook een ‘spetterbeek’, bestaande uit houten kuipen en holle stammen, waar water in loopt. Ziet er mooi uit. En wat te denken van een muziekorgel of belevingsportaal.

Fietsen
Buiten fietsen is natuurlijk heerlijk. Als je dat niet meer zelf kunt, zijn er duo-fietsen te koop. Ze zijn er in allerlei vormen en maten en met en zonder trapondersteuning. Kijk bv eens hier.

Volgende week meer over binnen bewegen.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

2 reacties

Opgeslagen onder Alzheimer, bewegen, dansen, Dementie, gezondheid

Levenseinde verhalen

levenseinde verhalenbank Slapeloze nachten. De onrust van een cliënt maakt de vrijwilliger machteloos. En de mantelzorgers zijn vaak ook oververmoeid. Wat je ook probeert, je kan ze niet helpen. En dat moet je dan ook accepteren. En niet er tegenin gaan, want dan wordt het alleen maar gekker.” Dit is de introductie van één van de bijna 100 verhalen in de nieuwe levenseinde verhalenbank

De verhalenbank is tot stand gebracht door de coalitie ‘Van Betekenis tot het Einde’. Dit is een samenwerkingsverband van verschillende organisaties, die werken vanuit de overtuiging, dat de laatste levensfase een zichtbaarder onderdeel van het dagelijks leven zou moeten zijn. Want meer aandacht voor leven en sterven in waardigheid, draagt bij aan een zorgzame samenleving.

In de verhalenbank lees je geanonimiseerde verhalen van mensen die vertellen over de laatste fase van hun naaste. Het zijn verhalen van vrijwilligers, naasten en patiënten zelf. Er komen thema’s aan de orde als eenzaamheid, autonomie. Via een zoekfunctie kun je verhalen vinden, die voor jou inspirerend kunnen zijn.

Als je zelf je verhaal wilt delen, dan kan dat direct op de site. Om je daarbij behulpzaam te zijn worden er 4 vragen gesteld over de situatie, de gebeurtenis, je persoonlijke ervaring daarmee en waarom het je is bijgebleven.

Op de site ikwilmetjepraten.nu vind je achtergrondinformatie en tips die kunnen helpen bij het starten van een gesprek of die aanzetten tot nadenken over de laatste levensfase. Op de site van mezzo kun je een hulpmiddel aanvragen (Het familiegesprek. Een uitnodiging om te praten over later.) om voor die periode al in gesprek te gaan over bijvoorbeeld zorgen, financiën en wonen. Welke wensen zijn er bij je ouder wordende ouders en hoe raak je daarover in gesprek?

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen et dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Afscheid, communicatie, Dementie, informatie, overlijden, uitleg, zingeving

Verpleeghuis: verhalen uit de praktijk

MicheleDeze week een gastblog en wel van Michelle Langeveld, manager Zorg bij Florence Adegeest. In dit blog wisselt ze met haar collega Agnes Spanjer, manager Zorg bij Florence Oostduin, ervaringen uit over het werken in de ouderenzorg. Over de mooie momenten en de dilemma’s waar ze mee te maken hebben.

Hoi Agnes,

Geloof het of niet, maar het tijdstip dat ik nu schrijf, is 02:05 zaterdagochtend. Nee, niet omdat ik niet kan slapen, maar omdat ik nu aan het werk ben op Adegeest! Door omstandigheden viel er afgelopen maandag opeens een nachtdienst open voor vrijdag. Na heel veel gepuzzel de eerste twee dagen van de week moesten wij concluderen dat diensten schuiven of extra inzet vanuit het eigen personeel of de flexmedewerkers niet mogelijk was. Wij hebben gebeld met collega’s van andere Florence-locaties, onze thuiszorg en contacten bij uitzendbureaus, maar allemaal tevergeefs. Het knelt ook hier aan alle kanten! En dus zit ik hier samen met een ontzettend fijne, ervaren helpende in de nacht. Enerzijds ben ik blij dat ik nog steeds BIG geregistreerd verpleegkundige ben en daardoor mijn team kan ondersteunen, anderzijds voel ik mij ontzettend machteloos als ik kijk naar dit praktijkvoorbeeld van de huidige problematiek. Want laten we wel wezen: het zal niet zo snel beter worden. Het oplossen van deze nachtdienst is een druppel op een gloeiende plaat….en dat doet pijn.

Toevallig zat ik van de week bij ons zorgkantoor aan tafel met de grote en kleine zorgorganisaties uit de Leidse regio. Er is komend jaar geld beschikbaar gesteld door de overheid om meer persoonsgericht te gaan werken. Maar hoe kun je meer persoonsgericht werken als er minder zorgpersoneel beschikbaar is voor onze bewoners? In de Leidse regio willen wij met elkaar kijken hoe wij hierin de krachten kunnen bundelen, want we hebben allemaal hetzelfde uitgangspunt: zorgen doen wij samen. Dit houdt dus ook in dat wij van mening zijn dat we elkaar niet moeten beconcurreren maar samenwerken. Een voorbeeld hiervan kan zijn dat een geriatrisch verpleegkundige 16 uur op Adegeest werkt en 16 uur bij een andere zorgorganisatie in Voorschoten. Hierdoor heeft de betreffende medewerker 32 uur per week werk, houden we ons beide aan de formatie die we in mogen zetten en kunnen we van elkaar leren. Een win-winsituatie voor zowel de zorgorganisatie als de medewerker.

Vanuit Florence heb ik aan die tafel onze ervaring gedeeld over de inzet van ondersteuning op verschillende vlakken ten behoeve van onze zorgmedewerkers. Met gepaste trots vertelde ik over onze nieuwe functie van administratief medewerker. Die collega’s nemen zoveel administratief werk uit handen voor de zorgmedewerkers dat er direct meer aandacht voor de bewoners is in plaats van achter een computer zitten. Het delen van deze ervaring zorgde voor inspiratie bij mijn tafelgenoten en was direct een uitnodiging om met elkaar te bedenken welke andere functies er mogelijk zijn om de zorgmedewerkers te laten zorgen en het oplossen van de personele problematiek (meer vraag dan aanbod) te benaderen vanuit een ander perspectief.

Wenselijk zou voor ons ook ondersteuning zijn bij de begeleiding van de opname van een nieuwe bewoner, zodat dit niet per definitie op de schouders van de EVV’er terecht komt. Expliciet bedoel ik dan van rondleiding tot ontvangst en het in kaart brengen van de eerste zorgbehoefte- en wensen. Een EVV’er werkt bij ons onregelmatig, terwijl een ontvangst en de kennismaking erg belangrijk is in de eerste week. Zie jij in een dergelijke functie een meerwaarde ter ondersteuning van de EVV’er? Of zou jij wellicht een hele andere functie in willen zetten ter ondersteuning?

Groetjes, Michelle

Wil je meer van Michele en Agnes lezen? Klik hier.

Rondom het thema ‘Contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie’ geef ik WORKSHOPS voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, kwaliteit, verpleeghuis, verpleeghuiszorg

‘De roze loper’ verpleeghuizen

roze loperIk schreef al eerder over het kiezen van een verpleeghuis. Wat ik daar nog niet in meenam, was de aandacht die je misschien wilt hebben voor het respecteren van de seksuele geaardheid.

De ‘Roze loper’ is een certificaat, dat woonzorgcentra kunnen krijgen als ze op respectvolle manier aandacht hebben voor seksuele diversiteit, zowel bij bewoners als bij personeel. Dat wordt vastgesteld door middel van een tolerantiescan. Organisaties met een dergelijk certificaat, werken actief aan een sfeer van openheid, tolerantie en respect voor mensen met een niet-heteroseksuele geaardheid.  

Veel bewoners van verpleeghuizen zijn opgegroeid in de tijd, waarin homoseksuele relaties taboe waren. Tot 1971 was het hebben van homoseksuele contacten onder de 21 jaar zelfs strafbaar. En pas sinds 2001 kun je in Nederland trouwen als je van gelijk geslacht bent.

Aandacht voor seksuele diversiteit staat gelukkig steeds meer in de belangstelling. De NS zegt bijvoorbeeld in haar mededelingen niet meer ‘beste dames en heren’, maar ‘beste reizigers’. En de Hema maakt geen onderscheid meer tussen jongens- en meisjeskleren. Maar daarmee is het taboe nog niet doorbroken. Voor veel mensen is het nog steeds moeilijk om – zonder enige terughoudendheid – te vertellen dat een kind of kleinkind niet heteroseksueel is.

Nu is er dus ook in de verpleeghuiszorg een certificaat dat aangeeft dat er in een huis aandacht is voor seksuele geaardheid. Ze zullen daar een vrouw eerder vragen naar haar partner, in plaats van naar haar man. Een roze-loper locaties vind je bijvoorbeeld bij Brabant zorg of Amstelring. Deze laatste organiseert maandelijks een ‘Café Rosé’ met amusement en informatie voor de buurtbewoners.

Tips voor het ondersteunen van LHTBers (lesbisch, homoseksuele, biseksuele en transgenders) en het creeeren van een veiligs sfeer lees je hier.

 

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, verpleeghuis, verpleeghuiszorg, zingen

Administratie in het verpleeghuis

administratieExtra geld – het zogenaamde kwaliteitsbudget -kwam beschikbaar voor de verpleeghuiszorg. 85% van dat ‘kwaliteitsbudget’ is inzetbaar voor extra personeel. 

‘Maar het wordt ook steeds duidelijker dat we tegen de grenzen van de arbeidsmarkt
aanlopen. Er zijn al regio’s waar zorgorganisaties plaatsen leeg moeten laten, omdat zij niet voldoende personeel kunnen vinden. Dat probleem zal alleen maar groter worden. We moeten ons voorbereiden op een toekomst waarin we de zorg voor een groeiende groep ouderen moeten organiseren met minder werkenden. Om die enorme uitdaging het hoofd te bieden, is alleen investeren in personeel niet voldoende.’ Dit staat te lezen in het publicatie die op 30 oktober is overhandigd aan minister Hugo de Jonge. De publicatie is geschreven door Actiz, de brancheorganisatie voor zorgondernemers.

Onvoldoende personeel 
Er is nu dus wel geld voor extra personeel, maar er is onvoldoende personeel te vinden. Zorgorganisaties proberen op velerlei manieren mensen te interesseren om in de zorg te gaan werken. Er is ruimte gekomen voor zij-instromers, in de cao is de mogelijkheid opgenomen voor betaalde oriëntatiebanen (3 maanden meekijken in de zorg tegen een salaris van iets boven het minimumloon),  functies worden anders ingericht, waardoor er ruimte ontstaat voor andere type medewerkers als welzijnsmedewerker en gastvrouwen.

Gebruik van techniek?
Toch leveren die maatregelen niet genoeg personeel op. Er zijn ook andere maatregelen nodig: gebruik van techniek bijvoorbeeld. Maar daar mag het budget niet aan besteed worden. En wil je in aanmerking komen voor extra geld, dan ben je bezig met eindeloze administraties en rapportages om het geld aan te vragen en daarna weer te verantwoorden. En de regelingen veranderen keer op keer.
Actiz roept de minister dan ook op om het aantal regelingen en verplichtingen per 2020 sterk te verminderen en ruimte te bieden aan de inzet van technologie als bewegingssensoren, gps systemen en elektronisch cliëntendossier.

In de publicatie komen veel zorgmedewerkers aan het woord. Zo vertelt iemand van Carintreggeland: ‘Meer aandacht voor welzijn, dat is er in het verleden soms toch wel bij ingeschoten. Het zou ook mooi zijn als we vaker gps-systemen kunnen inzetten, om bewoners die dat nog aankunnen meer bewegingsvrijheid te geven. We leven soms in de zorg met zijn allen in zo’n angstcultuur, dat moeten we echt niet willen. Als je er iemand gelukkig mee maakt om met zo’n systeem meer zelfstandigheid te geven, maak er dan gebruik van. Het is vooral de wet- en regelgeving die het soms in de weg staat om dit te doen. Niet de familie, want die is er juist vaak heel erg een voorstander van’.

De publicatie ‘Aan het werk in het verpleeghuis’ is hier te vinden.

Rondom het thema ‘Contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie’ geef ik WORKSHOPS voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

1 reactie

Opgeslagen onder Dementie, kwaliteit, technologie, verpleeghuis, verpleeghuiszorg, Zorg verlenen

‘In de leeuwenhoek’ on tour

davHugo Borst en Adelheid Roosen leefden een maand mee in de leeuwenhoek, een Rotterdams verpleeghuis. Omroep Human maakte daar 4 programma’s over (de afleveringen terugkijken kan via deze link). Daarin laten Adelheid en Hugo zien hoe je écht in contact kunt gaan met mensen met dementie. Vanuit de gedachte: ieder mens is een mens en vanuit liefde en respect ga je met elkaar om. 

Nu was ‘In de Leeuwenhoek’ on tour. Vier bijeenkomsten in het land, met elk hun eigen thema’s. Ik was aanwezig bij de laatste bijeenkomst in Rotterdam. Tweehonderd mensen in de Arminus kerk.  Er werd gesproken over de thema’s verhuizen naar het verpleeghuis en vrijheid tegenover veiligheid.

Verhuizen naar het verpleeghuis
Je hebt beloofd om voor iemand te zorgen, maar bent op, je kan niet meer. ‘Heeft iemand op dit kruispunt gestaan’, wordt de zaal gevraagd.

Naasten vertellen dat ze het niet meer vol hielden. Maar dat hun partner niet wilde verhuizen en hoe moeilijk het dan wordt om dat tóch te regelen. Het CIZ vindt een weigering om te verhuizen door de persoon met dementie belangrijker dan de uitspraken van de naasten (dat ze niet meer kunnen) of van de zorgverleners (dat het echt niet verder kan zo). ‘Ik zie hoe de vrouw haar ziekte verbloemt als het CIZ langs komt’, vertelt Anne. ‘Waarom is het CIZ machtiger dan de Anne met haar werkervaring’, vraagt Hugo Borst de zaal. Er volgt een voorbeeld van een vrouw die maar man met dementie steeds meer rustgevende medicijnen gaf, omdat ze het zorgen niet volhield.

Of Ellis, die 15 jaar jonger is dan haar man. Het CIZ vond dat ik de zorg moest volhouden, want mijn man wilde niet verhuizen. Ze kreeg geen hulp omdat zij niet verzekerd was in Nederland. Na 6 jaar mocht hij eindelijk naar de dagopvang, maar ook daar was hij moeilijk te houden. Een andere vrouw vertelt dat ze de dagopvang niet kon betalen.

Iemand uit de zorg licht toe hoe versleten naasten zijn en hoe ze vol schuldgevoel zitten op het moment dat de verhuizing dan toch door gaat. In de film zegt Hugo Borst tegen een vrouw die zich schuldig voelt: ‘Ben je gek, dat moet je niet doen, hij was er aan toe.’

Ook wordt duidelijk dat als je de wegen in de zorgwereld kent, het wel makkelijker wordt om hulp te regelen. Laat je dus helpen, via de huisarts of de casemanager.

Vrijheid tegenover veiligheid
Als je verhuist naar een gesloten afdeling, dan is het niet raar dat je je opgesloten voelt. Je hele leven heb je een zekere vrijheid gehad en dan gaan anderen je de hele dag zeggen hoe het moet.

Of het begint al eerder: het is niet meer verantwoord om iemand met dementie te laten autorijden. Maar als er levens op het spel staan, dan is het onvermijdelijk om het autorijden te stoppen. Een vrouw vertelt hoe ontzettend moeilijk ze het vindt als haar moeder nog met haar scootmobiel de weg op wil. Toch wil ze haar ook niet tegenhouden, want het voelt verschrikkelijk om haar moeder haar vrijheid af te nemen.

De wijste woorden vond ik deze: ‘Ik ben dankbaar voor de mensen die mijn veiligheid wilden garanderen. Maar nog meer ben ik dankbaar voor de mensen die me vertrouwen gaven, die zagen wat ik nog wel kon’.
Zorgen dat mensen niet weg willen, door actief met ze te zijn, is ook een mogelijkheid en eigenlijk wel een hele goede!

Rondom het thema ‘Contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie’ geef ik WORKSHOPS voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

1 reactie

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, mantelzorg, thuis wonen, verhuizen, verpleeghuis

Odense Thuis wint ‘Human included prijs’

btyBeter omgaan met dementie, hoe doe je dat?  Hoe laat je deze groep mensen voelen, dat ze onderdeel zijn van onze samenleving. Het Humanistisch verbond organiseerde – voor het tweede jaar op rij – een prijsuitreiking. Waarvoor? Voor een initiatief dat een bijdrage levert aan het gevoel dat mensen met dementie meetellen en dat er ruimte is voor hen en hun verzorgers. Want mensen met dementie vallen vaak buiten de boot en raken geïsoleerd, omdat de omgeving niet goed met de ziekte om kan gaan. 

AnneMei Thé reikte – als voorzitter van de jury – de prijs op 15 oktober uit aan een blijde Juliette van Gelder (zie foto). ‘Er wordt veel gepraat over dementie, maar de positie van mensen met dementie en hun naasten is nog ondermaats.’ De prijs is een manier om goede initiatieven onder de aandacht te brengen. Juliettes idee is om het Amsterdamse Odense huis uit te breiden met een Odense Thuis. Met behulp van gelden uit de Wet Langdurige Zorg, wordt er een thuis geschapen waar mensen met dementie kunnen gaan wonen en waar intensieve zorg kan worden gegeven. Zo wordt de overgang naar een nieuwe woonomgeving voor mensen met dementie een stapje kleiner, omdat ze al bekend zijn met het Odense huis. Dit verkleint de kloof tussen thuis wonen en het verpleeghuis.

Meer lezen over het initiatief van Odense Thuis.  Klik hier.
Meer lezen over de prijs van het Humanistisch verbond? Klik hier.

Vorig jaar werd de prijs gewonnen door het inloophuis voor 55 plussers: Het Raadhuis in Velp. Klik hier.

Rondom het thema ‘Contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie’ geef ik WORKSHOPS voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

1 reactie

Opgeslagen onder Dementie, familieparticipatie, mantelzorg, thuis wonen, Wensen, Zorg verlenen, zorggevers

Boek: Zó werkt de ouderenzorg

zo werkt de ouderenzorgSteeds meer ouderen hebben zorg nodig. Dat komt omdat we met z’n allen steeds ouder worden. Maar hoe is die zorg geregeld. Welke wetten zijn er allemaal en wat regelen die?

In het boek ‘Zó werkt de ouderenzorg’ kun je daar alles over lezen. Het boek gaat in op welke vormen van zorg er zijn en welke ondersteuning er te krijgen is als iemand hulpbehoevend wordt. Wat is bijvoorbeeld het verschil tussen de WMO (Wet Maatschappelijke ondersteuning) en de Zorgverzekeringswet? En wie doet wat in de zorg? Ook de geldstromen komen aan bod.

Het boek is in 2018 geheel herzien en dus weer up-to-date.

Wist je dat in de verpleeghuizen 73% van de bewoners vrouw is en 27% man? En wat is hun gemiddelde leeftijd? Voor vrouwen is dat 87 jaar, voor mannen is dat 82 jaar. Ook dergelijke cijfers zijn terug te vinden in het boek. Het boek is interessant voor zorgprofessionals die inzicht willen hebben in de werking van de ouderenzorg in Nederland. Het kost 20 euro. Klik hier om een exemplaar in te kijken.

Rondom het thema ‘Contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie’ geef ik WORKSHOPS voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder boek, informatie, verpleeghuiszorg