Categorie archief: boek

Werkboekje voor kinderen over dementie

davHoe leg je uit aan kinderen wat dementie is? Hoe zorg je dat ze er niet bang van worden, maar op zoek gaan naar informatie en er op een speelse manier kennis mee maken? Chaos in de bovenkamer is een werkboekje voor kinderen tussen de 9 en de 12 jaar waarin informatie is opgenomen over dementie en tegelijk ook opdrachtjes staan om die informatie te verwerken. 

Met hoofdstukjes als ‘Wat is dementie’ en ‘Op bezoek bij’ worden kinderen meegenomen in de wereld van dementie. het is een boekje om in te lezen, te schrijven en te plakken. Mooi vormgegeven en daardoor aantrekkelijk. En ook goed bruikbaar voor mensen die de Nederlandse taal niet zo goed machtig zijn en toch iets over dementie willen begrijpen.

Klik hier voor de site van het boekje. Op bol.com kun je een goede indruk van het boekje krijgen. Klik hier.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, auteur van
STEUN EN TROOST BIJ DEMENTIE, in gesprek met zorggevers en zorgprofessionals over schuld, schaamte en spijt en wat steun en troost biedt (februari 2019).
OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in. Fijn als je dit bericht deelt!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, boek, Dementie, informatie, kinderen

Nieuw boek: Steun en troost bij dementie

boekomslag steun en troost

Ik ben hartstikke blij, dat ik kan bloggen over mijn nieuwe boek: STEUN EN TROOST BIJ DEMENTIE. Het boek is vanaf heden te koop (prijs: € 19,95).
In het boek ga ik in gesprek met zorggevers (zo noem ik mantelzorgers) en zorgprofessionals over schuld, schaamte en spijt en wat steun en troost biedt. Dergelijke gevoelens komen in gesprekken veel minder snel aan de orde, maar kunnen wél zwaar op iemand drukken.
In de inleiding wordt uitleg gegeven over schuld, schaamte en spijt. Wat is dat precies en wat is het verschil tussen die gevoelens? Ter toelichting worden citaten gebruikt uit verschillende boeken over dementie.
In deel één staan elf verhalen van partners en kinderen die zorg dragen voor een naaste met dementie. Ze vertellen over het ontstaan en verloop van de ziekte en wat ze zoal hebben meegemaakt rondom de ziekte. Ze staan stil bij hun ervaringen met schuld, schaamte en spijt: welke rol spelen deze gevoelens bij de zorg die ze geven en welke manieren hebben zij gevonden om met dergelijke gevoelens om te gaan? Dit is ook de kern van het boek: wat biedt hen steun en troost, nodig om de zorg vol te kunnen houden.
Veel zorggevers verbergen hun zorgen en gevoelens en ervaren een taboe om over de dementie en de (zware) zorg te praten. Herkenning voelen, weten dat je niet de enige bent die worstelt, is één van de steun- en troostbronnen die dit boek te bieden heeft.
In deel twee komen professionele zorgverleners aan het woord: een praktijkondersteuner van de huisarts (poh) ouderenzorg, twee casemanagers, de coördinator van het Alzheimercentrum/migrantenpoli van het Erasmus MC, een verpleeghuismaatschappelijk werkster, geestelijk verzorgenden, Manu Keirse, de Belgische rouwspecialist en een auteur over zelfvergeving.
Zij schetsen aan de hand van talloze voorbeelden wat zij kunnen betekenen voor naasten van mensen met dementie. Wat komen zij tegen aan gevoelens van schuld, schaamte en spijt? En wat kunnen zij bieden aan steun en troost? Zes van hen zijn geestelijk verzorger (PKN, katholiek, hindoestaans, islamitisch, ongebonden) en zij lichten toe wat hun levensbeschouwing te bieden heeft aan mensen die worstelen met schuld-, schaamte- en spijtgevoelens.
Schuldgevoelens hebben te maken met liefde en verantwoordelijkheid, ze zijn daar een teken van.’
‘Hij had haar eeuwige trouw beloofd en worstelde daarmee. Ik zie dat bij veel echtparen.’
’Schuldgevoel roept vaak alertheid en daadkracht wakker, schaamte verlamt.’
‘Als deze gevoelens niet bespreekbaar worden, dan kan je er in rond blijven tollen.’

Naast de interviews zijn enkele gedichten opgenomen. Ook dat zijn troostgevers: zij bieden ruimte om woorden van herkenning, op geheel eigen manier, binnen te laten komen.
In het nawoord wordt een ruime samenvatting gegeven van alle genoemde bronnen van steun en troost. Zo wordt het een praktisch boek, dat aan iedereen die te maken heeft met dementie, de uitnodiging biedt om openlijk over gevoelens te spreken en op zoek te gaan naar steun en troost.
Klik hier om naar de site van het boek te gaan. Klik hier om het boek te bestellen bij uitgeverij Elikser (gratis verzending).

Ik zou het heel fijn vinden als je dit bericht met zoveel mogelijk mensen wilt delen!

Op de homepage op deze site (zie onder het bericht) kun je het bericht mailen, tweeten, delen op LinkedIn, etc. Natuurlijk is het ook fijn als je recensies schrijft (bv op Bol.com) of andere websites.

Anniek Kramer, Auteur van STEUN EN TROOST BIJ DEMENTIE

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in. Fijn als je dit bericht deelt.

Rondom het thema ‘steun en troost bieden bij schuld, schaamte en spijt’ geef ik lezingen en workshops voor familie, zorgverleners en vrijwilligers. Ik ben bereikbaar via menskapitaal@live.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, boek, Dementie, mantelzorg, Zorg verlenen, zorggevers

Een boek schrijven, dat is me wat

troost lampjeEen boek schrijven dat is een enorme klus. Ik maak dat nu voor de tweede keer mee. Daarom weet ik nu wel wat beter wat er allemaal aan vastzit. Het schrijven van het boek is natuurlijk het meeste werk, maar daaromheen is er nog heel veel meer te doen. 

Na afronding van het manuscript voor mijn boek ‘Steun en troost bij dementie’, volgde een lange zoektocht naar een uitgever. Die vond ik in Leeuwarden! Na een bezoek aldaar moest het manuscript nog helemaal gereed gemaakt worden. Had ik wel toestemming voor alle gebruikte citaten? Was de literatuurlijst helemaal op orde? En wilde Anne-Mei The er een voorwoord voor schrijven? Ja! Hoera!

Een dik worddocument ging richting de uitgever, die het doorstuurde naar een redacteur. Alle streepjes, puntjes, woordjes, zinnetjes en titels werden nauwkeurig gescand en vol met correcties kwam het document weer terug. Zo ging het twee keer heen en weer en was de tekst (bijna) gereed.

De volgende stap was het ontwerp van de omslag en de teksten die daarop komen te staan. Waar staat de titel, waar mijn naam en wat staat er op de achterflap? Welke kleur, welk lettertype. Weer een dik pak papier, nu met een eerste drukproef. En weer de hele tekst door om de laatste puntjes (een stuk of 40) op de ‘i’ zetten.

De omslag van het boek is bijna klaar nu, de marketing staat op de stoep. Een persbericht, een lijst wat naar welke media te sturen, hoe aandacht te krijgen voor het boek? Want op 8 februari geef ik op de Gezondheidsbeurs in Utrecht een lezing over het boek en dan moet het natuurlijk klaar zijn. Oh ja en die lezing moet ik ook nog maken.

Dus als jullie nog suggesties hebben, hoe ik in de geschreven pers aandacht kan genereren voor mijn boek, laat het me weten! Ik wacht ondertussen op de allerlaatste drukproef.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van
* ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘ en ‘samen met Marcelle Mulder.
* STEUN EN TROOST BIJ DEMENTIE, in gesprek met zorggevers en zorgprofessionals over schuld, schaamte en spijt en wat steun en troost biedt’.

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in. Fijn als je dit bericht deelt.

2 reacties

Opgeslagen onder Alzheimer, boek, Dementie, Zorg verlenen, zorggevers

Dementees is poëzie in de bundel ‘Een beetje boos mag best’

davWe begrijpen niet altijd wat mensen met dementie zeggen. Toch zeggen ze het niet voor niets, het heeft betekenis. Het is aan ons om die betekenis te ontdekken. Daar is verbeeldingskracht voor nodig, nieuwsgierigheid, fantasie. En als je die gebruikt, kun je soms op pareltjes stuiten. Taal van mensen met dementie – in deze bundel ‘Dementees’ genoemd – kan op poëzie lijken. En zorgt zo voor de verbinding van mens tot mens.

In de bundel  ‘Een beetje boos mag best’ put Paula Irik (geestelijk verzorger) uit verhalen van vier mensen met dementie en vlijt ze dit neer in dit boek, omringd door bijzondere tekeningen. ‘Wie de uitingen van mensen met dementie leest als poëzie, kan ze niet langer als wartaal wegzetten.’

Dat blijft altijd
Een kerstboom, ja, dat hoort erbij.
En dat de mensen het fijn vinden.
Dan zijn de mensen ook voor elkaar.
En dat deden we elk jaar. De één heeft er een feest van gemaakt, je moet het begrijpen.
Je moet toch een mens zijn!
Het jaar van de kerst is best.
Aan het einde van het jaar moest er iets gevierd worden.
Maar de gezelligheid in huis kwam daarvoor in de sfeer.
Altijd in de laatste maand komen we bij elkaar.
Dat zegt wat, dat blijft altijd.
Dat blijft het hele leven.

Ieder ‘dementees-gedicht’, diende voor Bette Westera als inspiratie voor het maken van een eigen gedicht, dat je vindt op de naastliggende pagina. Een bijzonder boekje! Klik hier als je het boekje wilt bestellen (uitgeverij Elikser, €15).

In het nieuwe jaar verschijnt daar ook mijn nieuwe boek ‘Steun en troost bij dementie’.

Dan wil ik nog zeggen:

kerstplaatjes-man-401en  …. tot in het nieuwe jaar.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen et dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder boek, Dementie, gedicht, gedichten

Boek: Zó werkt de ouderenzorg

zo werkt de ouderenzorgSteeds meer ouderen hebben zorg nodig. Dat komt omdat we met z’n allen steeds ouder worden. Maar hoe is die zorg geregeld. Welke wetten zijn er allemaal en wat regelen die?

In het boek ‘Zó werkt de ouderenzorg’ kun je daar alles over lezen. Het boek gaat in op welke vormen van zorg er zijn en welke ondersteuning er te krijgen is als iemand hulpbehoevend wordt. Wat is bijvoorbeeld het verschil tussen de WMO (Wet Maatschappelijke ondersteuning) en de Zorgverzekeringswet? En wie doet wat in de zorg? Ook de geldstromen komen aan bod.

Het boek is in 2018 geheel herzien en dus weer up-to-date.

Wist je dat in de verpleeghuizen 73% van de bewoners vrouw is en 27% man? En wat is hun gemiddelde leeftijd? Voor vrouwen is dat 87 jaar, voor mannen is dat 82 jaar. Ook dergelijke cijfers zijn terug te vinden in het boek. Het boek is interessant voor zorgprofessionals die inzicht willen hebben in de werking van de ouderenzorg in Nederland. Het kost 20 euro. Klik hier om een exemplaar in te kijken.

Rondom het thema ‘Contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie’ geef ik WORKSHOPS voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder boek, informatie, verpleeghuiszorg

Koken en dementie

davDe maaltijd: het is een goed moment om samen te genieten van lekker eten. Voor mensen met dementie wordt zelf koken steeds moeilijker. Koken is een aaneenschakeling van handelingen, die je achter elkaar moet doen. Hoe verder iemand is in de ziekte, hoe moeilijker het is om te weten wat je moet doen. Mijn vader probeerde mijn moeder zoveel mogelijk zelf te laten doen, en er dan goed op te letten of alle ingrediënten wel op tijd de pan in gingen. Want het is fijn als mensen met dementie zoveel mogelijk zelf kunnen blijven doen en zich daardoor waardevol voelen.

Ook in het verpleeghuis is eten belangrijk. Helaas zie je steeds vaker dat de maaltijden worden verzorgd door een cateraar, waardoor er minder vaak gekookt wordt op de woning. Ik vind dat echt een slechte trend. Want het helpen bij het klaarmaken van eten, het ruiken van de appelmoes die staat te pruttelen, het gevoel hebben dat je gezellig bij het koken aanwezig bent, dat levert meer trek op en er wordt beter gegeten. Het levert ook mooie contactmomenten op. Dus ook als er een cateraar is, blijf regelmatig geurende gerechten maken!

Een paar tips:
Thuis koken kan riskant zijn omdat er vaak vuur aan te pas komt. Beveiligen tegen oververhitting is een mogelijkheid. Lees hier meer.
Levert een cateraar het eten in het verpleeghuis, dan kun je altijd met een draagbare inductieplaat geurende gerechten maken als compote, moes en pannenkoeken.
Een kookboek met verhalen die over eten gaan vind je hier.
Gerechten om (samen) te koken vind je op de site van Lisette Bossert. Zij geeft ook cursussen. Klik hier.  Ook op de site dementie.nl vind je recepten om samen te koken. Klik hier.

Rondom het thema contact maken met en op bezoek gaan bij mensen met dementie, geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, boek, Dementie, eten, gezondheid

Boek: Dagelijks leven met dementie (1)

dagelijks leven‘Een blik achter de voordeur’, dat is de ondertitel van dit indrukwekkende boek van Anne-Mei Thé. Ze is hoogleraar ‘langdurige zorg en dementie’ en oprichtster van de Dementieverhalenbank. Ze schreef een zeer  leerzaam en soepel lezend boek over de ervaringen van mensen met dementie en hun mantelzorgers. 

Jarenlang volgt en spreekt ze hen en in het boek verwoord ze hoe deze mensen zich beredderen als de ziekte dementie naar binnen sluipt. De inzichten die ze in al die gesprekken heeft op gedaan, vinden hun weg in het boek. De hoofdstukken gaan over de verschillende fases tijdens de ziekte:  er klopt iets niet, rond de diagnose, het leven verandert, veranderende relaties en omgeving, partners die mantelzorgen en het is niet meer vol te houden.

Ze houdt het heel dicht bij zichzelf, beschrijft hoe de verhalen op haar inwerken, hoe ze reageert en wat ze in contacten betekent en doet. En ze bekent ook haar eigen ongemakken die ze bijvoorbeeld voelde toen ze in het verpleeghuis werkte en de verzorgenden niet wilde laten zien hoe ze met mensen met moeilijk te hanteren gedrag om ging.

Ze legt de vinger op de zere plek als ze praat over de lege handen waarmee artsen lijken te staan na het stellen van de diagnose dementie, tevens het moment waarop je van partner ineens mantelzorger bent geworden. Dat er in de opleiding voor artsen en zorgmedewerkers meer (!!) aandacht nodig is voor de rol van de familie. En zelfs voor vrienden en kennissen blijkt het moeilijk te kunnen zijn om een mantelzorger te vragen hoe het gaat.

Want mantelzorgers hebben het zwaar: de lange lege avonden samen op de bank, de eenzaamheid, de partner die steeds minder kan en daardoor zijn eigenwaarde verliest, de behoefte aan ondersteuning zodat je samen tijd hebt om leuke dingen te doen, de uiteenlopende reacties van de kinderen op dementie, de moeilijke beslissingen waar je voor staat als je zorg uit handen moet gaan geven.

Volgende week blog 2 over dit boek. 

Anniek Kramer
Samen met Marcelle Mulder auteur van het boek ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIEmet ruim 60 ideeën om samen te genieten‘. Wij geven workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers over contact maken met en op bezoek gaan bij mensen met dementie. Klik hier.

Help je dit bericht verspreiden via Facebook en LinkedIn? De knoppen daarvoor vind je onder dit bericht op mijn site. Klik hier. Om mijn wekelijkse blog te in je mailbox te ontvangen kun je op de site (in de rechterkolom bovenaan) op ‘Volg dementie’ klikken.

1 reactie

Opgeslagen onder Afscheid, Alzheimer, boek, Dementie, kwaliteit, mantelzorg, thuis wonen, Zorg verlenen

Lezen over dementie: De vierde dementie

vierde dementieHoe gebruik je intuïtie in het contact met mensen met dementie? Op die vraag gaat Evelien Pullens in, in haar boek ‘De vierde dementie’. 

‘Gaandeweg ontwikkelde ik een nieuwe kijk op het leven van mijn moeder en op dementie. Hoewel ik eerst dacht dat mijn moeder aan het aftakelen was, kwam ik er op een gegeven moment achter dat ze juist nog volop aan het leven was. Ik zag haar zelfs opbloeien. De dementie gaf haar iets. En als ik heel eerlijk ben mij ook. Ik leer veel over mezelf.’

Welke dimensies zijn er dan in de omgang met mensen met dementie Evelien schetst 4 manieren van omgaan met de ziekte(perspectieven):

  1. Emotionele reacties: de gevoelens die je hebt en krijgt. Dementie is zwaar voor de naasten door het onvoorspelbare gedrag, de toenemende afhankelijkheid en het gebrek aan contact. Emoties zijn vaak een reactie op wat er niet meer is.
  2. Rationele reacties, dus gebruik makend van je verstand. Kennis van de ziekte helpt je om onacceptabel gedrag te accepteren.
  3. Holistisch, dat betekent dat je afstemt op de mogelijkheden die er nog zijn binnen de dementie. Je accepteert de omstandigheden en beweegt mee, zodat iemand met dementie zichzelf kan zijn. Mensen met dementie hebben nog van alles te bieden: humor, vrolijkheid, rust, liefde etc. Belevingsgerichte zorg, is op deze visie gebaseerd.
  4. Intuïtief: je intuïtie schat situaties in en bepaalt de richting van het handelen. Het gaat om invoelen en aanvoelen van dingen die je niet met je ogen kunt zien. Als je intuïtief kijkt, zie je vaak de onderliggende persoonlijke behoeften die niet uitgesproken worden, maar wel belangrijk zijn.’ ‘De stem van de ziel, die gehoord wil worden.

Mensen met dementie blijven op een bepaalde manier aanwezig in het leven. Het gedrag en karakter zijn veranderd, maar op wezenlijk niveau blijft iemand aanwezig. En op dat niveau is communicatie mogelijk, daarvan is Evelien overtuigd. Als je deze diepere laag weet te raken, dan voel je contact en zul je zien, dat iemand daar op reageert. Ze beschrijft voorbeelden zoals ze die met haar moeder heeft ervaren. Het is ook een verklaring waarom mensen met dementie zo gevoelig zijn voor de sfeer die je meebrengt. Ben je onrustig? Ze zullen het voelen.

Oude beelden laten varen
Om op dit intuïtieve niveau te kunnen communiceren, is het nodig dat je je niet meer laat leiden door het beeld dat je van iemand had. Dat oude beeld staat het gebruik van je voelsprieten in de weg en dus ook het echte contact maken. De realiteit onder ogen zien, het is emotioneel proces. Maar het helpt je wel om het contact te verbeteren. Je neemt afscheid van het beeld dat je had, maar niet van de persoon zelf. Dat biedt troost.

Ook iemand met dementie is boos om de ziekte die hem of haar overkomt. Ook van die kant kan de emotie dus belemmerend werken in de communicatie. ‘Het moment van overgave aan de ziekte is een belangrijke overgang in het proces van dementie.’

Kans om te verwerken
Mensen met dementie kunnen in deze laatste levensfase ook zaken verwerken, waar ze in hun leven niet aan toe zijn gekomen. Dit kan hun gedrag beïnvloeden en ook het contact. Eveline doet ‘readings’, waarbij ze communiceert met ‘het innerlijk weten’ van de persoon met dementie en diegene die haar consult vraagt. Op die manier duidt ze wat er speelt en wat er nodig kan zijn om het contact te verbeteren. Dit deel van het boek vind ik zelf het moeilijkst om in mee te gaan.

Vertrouwen
Uitspreken dat je naaste met dementie je kan vertrouwen is helpend: Natuurlijk regel je de zaken goed, natuurlijk zorg je dat iemand weer veilig thuis komt. Als je dat vertrouwen weet over te brengen, dan zul je rust en veiligheid creëren bij die ander. En dat is zo nodig als je dementie hebt en je steeds geconfronteerd wordt met zaken die je niet begrijpt en niet meer weet. Ook voor de naaste is de les om te vertrouwen: ‘Als je alles wilt controleren word je gek, dus moet je wel leren vertrouwen op je naaste met dementie, op hulpverleners en op het leven zelf.’

Anniek Kramer
Auteur van OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder.

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl
Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

2 reacties

Opgeslagen onder Alzheimer, boek, Dementie, mantelzorg, thuis wonen, Zorg verlenen

Contact onderhouden met je ouders?

compaan2Een tablet speciaal voor ouderen? Ik stuitte op de Compaan. Via simpele knoppen kom je in de verschillende programma’s zoals foto’s en video’s delen, berichten versturen, bellen, spelletje spelen, de agenda of het volgen van een kerkdienst.  

Maar er kunnen ook berichten naar de eigenaar worden toegezonden. Zo kun je instellen dat je je ’s morgens meldt. Geef je geen reactie? Dan wordt er bericht gezonden aan door jou opgegeven contactpersonen. En wil je gewaarschuwd worden als je je medicijnen moet innemen. Ook dat kan.

Het leukst is wel het beeldbellen en het delen van foto’s en video’s. Dat laatste gaat heel simpel en verhoogd de betrokkenheid op elkaar enorm. Foto’s kunnen in de ‘fotolijst’ terecht komen, die als een soort diashow getoond worden op het beeldscherm.

Het inrichten van de programma’s gebeurt in een beveiligde omgeving en ondersteuning is beschikbaar. Is het duur? De aanschafprijs is €299 en de maandelijkse kosten liggen tussen de € 12,95 (bij 2 gebruikers) en € 22,90 (bij onbeperkt aantal gebruikers).  Meer weten? Klik hier. Je ziet hier ook een video van een tevreden klant.

Dagelijks leven met dementie’. van Anne-Mai The
Onlangs verscheen het boek ‘Dagelijks leven met dementie’. van Anne-Mai The. Zij was in Nieuwsuur om aandacht te vragen voor ‘het leed achter de voordeur’, de zware druk waaronder mantelzorgers staan, als zij zorgen voor een partner met dementie. Enerzijds door de zorg die zij geven en anderzijds door het verdriet over de ziekte. Ook komen zij vaak in een sociaal isolement terecht. Ik kom in een later blog op haar boek terug. Maar klik hier om haar verhaal in Nieuwsuur te horen.

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIEmet ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder. Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder boek, Dementie, domotica, mantelzorg, technologie, thuis wonen, Zorg verlenen

Lezen over dementie: MIST

mistMist komt plotseling opzetten en je kunt er niets tegen doen. ‘Bij mist past enkel berusting’. In het boek ‘MIST’ komen partners van jonge mensen met dementie aan het woord en in beeld. Ze vertellen over hun leven en hoe dat veranderde door de dementie van hun partner. Als mist die kwam opzetten. 

In Nederland wonen zo’n 12.000 jonge mensen met de diagnose dementie. ‘Jong’ betekent dat de diagnose voor het 65e levensjaar wordt gesteld. En juist het stellen van die diagnose is moeilijk, dat blijkt ook wel uit de verhalen. Veel mensen die met klachten bij de huisarts komen, krijgen eerst te horen dat ze overspannen, burn out of depressief zijn. Op jonge leeftijd ligt dementie namelijk niet erg voor de hand. Daardoor komen relaties onder spanning te staan, is er veel onbegrepen gedrag en zijn er ruzies.

In de verhalen leggen de partners uit hoe ze omgaan met de achteruitgang in het denken, gedragsveranderingen en eventuele medicatie, euthanasiewensen, hun kinderen, de vraag of het erfelijk is, de combinatie van zorg en werk, wel of geen dagbesteding en verpleeghuis , een nieuwe liefde en de bureaucratie. Een aantal citaten:

‘Ik sliep niet, ik at niet en was broodmager. Maar ik vond het zo heftig om te beslissen om hem in een verzorgingshuis te plaatsen. Vooral omdat ik hem uitdrukkelijk had beloofd dat ik voor hem zou blijven zorgen.’

‘Alzheimer is een familielid dat je er eigenlijk niet bij wilt hebben. Je kunt het ook alleen maar aan als je heel veel van iemand houdt en als je een groep mensen om je heen hebt die je opvangt. Ik blijf overeind door onze kinderen, vriendinnen en collega’s.’

‘En weet je wat ik nog het ergste vind? Het draaien, liegen en bedriegen. Zo gingen wij vroeger niet met elkaar om.’

‘Mies is ziek, maar ons leven gaat door. Zeker dat van de meiden. Dat moet zo normaal mogelijk blijven. ‘

‘Ik heb een “nu” en ik heb een “ooit”. Dat “ooit” zal zonder Dirk zijn en daarom heb ik direct een videocamera aangeschaft toen we de diagnose kregen. Om zoveel mogelijk vast te leggen voor de kinderen.’

‘Dus ik ben de mensen gaan benaderen die al hadden aangegeven dat ze iets voor Mery wilden betekenen. (..) Ik heb familie en vrienden uitgenodigd voor een informatieavond, die we samen met Geriant hebben georganiseerd. ‘

‘Er wordt van alle kanten hulp aangeboden. (..) Maar op de een of andere manier blijf je heel erg eenzaam in dit proces.’

Een indringend beeld van het leven met een jonge partner met dementie en daardoor boeiend en leerzaam. Dorris Duurland en Tineke Reijbroek zijn de samenstellers van dit boek.
Het boek is te  bestellen door overmaking  van 24,50 euro + 3,95 euro (verzendkosten) op
NL92 RABO 0314239405 ten name van MIST Tilburg met vermelding van naam en adres. Het boek wordt dan naar je toegestuurd.

Anniek Kramer
Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIEmet ruim 60 ideeën om samen te genieten‘, samen met Marcelle Mulder. Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site je mailadres in. Ook fijn als je dit bericht wilt delen via de deelknoppen onderaan dit bericht op de site. 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Afscheid, Alzheimer, boek, Dementie, euthanasie, mantelzorg, thuis wonen, Zorg verlenen