Categorie archief: taal

Zij heeft dementie! Wat is ze dement?

Ik ben

‘Ha Lotte, ga je mee naar de film vanavond?’
‘Nee, ik ben ziek. Ik ben sinds gisteren verkouden en ben helemaal niet lekker.’
‘Goh wat naar, dan bel ik mijn tante Sjaan.
‘Je tante Sjaan is toch doof?
‘Ja dat klopt, maar ze gaat wel graag naar de film. Hé sterkte en we bellen weer!’

‘Ha met Lotte, hoe was de film?’
‘Heftig, maar ik moet je wat vertellen. Mijn oma heeft gister te horen gekregen dat ze dementie heeft.’
‘Is ze dement? Nou dan snap ik je verhalen ook beter.’ …….

Er is nogal eens discussie over hoe je praat over iemand met dementie? Mag je zeggen dat iemand dement is? Of dat iemand dementeert? Iemand is immers niet zijn ziekte?

Af en toe wordt ik hierover weer aan het denken gezet. Ik heb mezelf aangeleerd – en meestal lukt dat – om te zeggen dat iemand dementie heeft. Want wanneer zeg je dat je iets bent? Dan maakt het deel uit van je zijn, van hoe je echt bent, van je kern en waar je je enorm mee verbonden voelt. Ik ben een sporter, ik ben een Amsterdamse, ik ben een Fries, ik ben docent. Hoe past ‘ik ben dement’ in dat rijtje? Niet naar mijn gevoel. Maar hoe past ‘Ik ben blind’ in dat rijtje? Of ik ben verkouden? Dat duurt immers maar even? Dus zeggen we nou wel of niet ‘Ze is dement’. Ik ben er dus nog niet uit. Jullie?

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

3 reacties

Opgeslagen onder Alzheimer, communicatie, Dementie, taal

Gedicht over afasie

stoel

WOORDEN

Woorden, ze vloeiden uit mijn mond,
Als een werkende vulkaan.
Een lavastroom die langzaam stolt,
Terwijl ze van de berg rolt.
Nu is mijn taal vergaan.

Ik weet het is een stoel dat ding,
Maar het woord komt niet naar boven.
Mijn woordenschat,
Uiteen gespat.
Mijn taal is aan het doven.

Een helderheid duikt even op,
En brengt me enkele woorden.
Ze komen kriskras uit mijn mond,
Totdat mijn stem ze weer verstomt.
En niemand me meer hoorde.

Gedicht van Anniek Kramer

Gedichten ze geven troost, raken, brengen een glimlach of verwoorden iets dat je anders moeilijk kunt uitleggen. Veel mensen dichten over dementie. Zo ook Hans  Cieremans. Hij schreef 70 gedichten ´Vergeet-me-nietjes´ die gepubliceerd worden in de gelijknamige gedichtenbundel. Via crowdfundig betaalt hij dit. Meedoen kan nog tot 14 oktober. Klik hier voor meer informatie.

Een gedichtje van Hans Cieremans:

Maak van twijfelen vertrouwen
van je woede tederheid.
Van ontkenning acceptatie
in een ongelijke strijd.
Maak van angsten de berusting,
van verdriet de dankbaarheid.
Maak je tranen tot een glimlach
in een nog beperkte tijd.

 

Anniek Kramer
Samen met Marcelle Mulder auteur van het boek ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten‘. Wij geven workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers over contact maken met en op bezoek gaan bij mensen met dementie. Zie https://opbezoekbijeendierbaremetdementie.wordpress.com/aanbod/

Fijn als je dit bericht deelt via Facebook of LinkedIn. Klik hier dan kom je op mijn site. Onderaan ieder bericht zitten de knoppen om het bericht te delen. Wil je mijn blog in je mailbox ontvangen? Klik dan op de site (in de rechterkolom bovenaan) op ‘Volg dementie’.

3 reacties

Opgeslagen onder boek, Dementie, gedicht, taal