Tagarchief: gedicht

Lezen over dementie: Rick de Leeuw ontmoet Christine van Broeckhoven

roestig slotje

Christine van Broeckhoven is een autoriteit op het gebied van Alzheimer en dementie, ze doet al meer dan 30 jaar onderzoek op dat terrein. In het maandblad ‘Zin’ van september verhaalt Rick de Leeuw over zijn ontmoeting met haar.

Rick de Leeuw is onder andere schrijver en medebestuurslid van de Vlaamse organisatie het Ventiel. Deze organisatie wil het sociaal isolement van jong dementerenden doorbreken, door het organiseren van activiteiten, zowel individueel als met een groep. Lees hier meer over deze stichting.

Ik werd getroffen door de teksten uit het artikel. Er staat zo mooi in verwoord hoe dementie de mens in zijn kern aantast. De persoonlijkheid, het eigene, datgene dat maakt wie we zijn, wordt langzaam aangetast. Door dementie heb je steeds minder toegang tot je geheugen. “Als je door dementie de toegang tot dat geheugen verliest, verlies je in wezen de toegang tot jezelf”. “Het gaat over verlies aan identiteit, waardoor je niet langer kunt zijn wie je was en geen toegang meer hebt tot wie je wilt zijn.

Het inspireerde me tot het volgende gedicht:

PAS

Als ik niet meer kan zijn wie ik was
Als ik niet meer in mezelf pas
Als de flarden door me heen waaien
En ze mijn woorden verdraaien
Als de mist door alle poriën naar binnen trekt
En alles wat vertrouwd is uit mijn leven lekt

Sta dan naast me als mijn leven verkleurt
Houd me vast als dit me gebeurt
Heb me lief al word ik een ander
Ik kan het niet helpen dat ik verander

Anniek Kramer

Wil je iedere week mijn blog in je mailbox? Klik dan in de rechterkolom bovenaan op ‘Volg dementie’.
Ook nodig ik je van harte uit dit bericht te delen via LinkedIn of facebook. Dat kan makkelijk via de knoppen hieronder.

5 reacties

Opgeslagen onder Dementie

Gedichten over dementie

pooh 2Onlangs plaatste ik het prachtige gedicht “Wanneer” van Monika Eberhart op mijn blog. Het gedicht is geschreven vanuit iemand met dementie, die vertelt hoe ze benaderd wil worden. Wat wil ze wel en wat niet? Wat is er belangrijk in de omgang. Dit gedicht op mijn blog bracht een enorme stroom reacties op gang. Ook Monika zelf reageerde! Ik was nieuwsgierig naar de persoon achter dit rake gedicht en vroeg of ik haar mocht bellen om wat meer over haar te schrijven op mijn blog. Heeft u het gedicht nog niet gelezen? Klik hier.

Als ik Monika bel is ze vlaggen aan het naaien voor haar dochter. Daarmee wil ze ook zeggen dat ze niet al haar vrije tijd bezig is met het thema dementie. Toch is ze een zeer bezige bij. Ik vraag haar hoe ze in contact is gekomen met dementie. “30 jaar geleden tijdens mijn werk in de thuiszorg”, vertelt ze. Ze is altijd blijven werken met mensen met dementie, zei het in verschillende functies. Nu werkt ze 3 dagen per week bij een activiteitencentrum, waar mensen met vergevorderde dementie komen voor dagbesteding. Daarnaast houdt ze een website bij (www.dementievandaag.nl) waar ze alle informatie, die ze over dementie verzameld heeft, op plaatst. Verder heeft ze een twitteraccount en zo hoopt ze zo veel mogelijk mensen te bereiken om hen te informeren over hoe je goed om kunt gaan met mensen met dementie: als gewone mensen (niet als kleuters), maar dan met enorm veel geduld. Al haar werk is er op gericht om uit te leggen hoe je mensen met dementie het beste kunt benaderen.

Dat doet ze via verhalen en via gedichten. Gedichten “In 2011 bedacht ik dat ik dementie meer onder de aandacht wilde brengen. Ik ben toen een facebookpagina (dementievandaag) gestart en ben daarvoor gedichtjes gaan schrijven. Het schrijven van gedichten ging vanzelf, tenminste als ik inspiratie heb. Ik kan dat niet inplannen, de inspiratie komt uit het niets”, vertelt Monika. Ze heeft nu een stuk of 15 gedichtjes geschreven, die te vinden zijn op de genoemde facebookpagina. Inmiddels heeft deze pagina al meer dan 12.500 likes. In mei 2014 schreef ze het gedicht ‘Wanneer’. En plaatste dat weer op facebook. “Dat het gedicht ontzettend veel mensen raakt, blijkt wel uit het feit dat het anderhalf miljoen mensen bereikte. “Gisteren was ik uitgenodigd om te spreken op een Alzheimercafé en ter afsluiting werd mijn gedicht voorgelezen. Het was een bijzonder moment, want – wat veel mensen voelen, voelde ik ook – , ik werd geraakt door de tekst.

Andere gedichten zijn te vinden op de site van Alzheimer Nederland. Klik hier voor meer gedichten.

Ik neem één gedicht over van deze site: ALZHEIMER Een onzichtbare vijand

Op een dag merk je het
Er is een vreemde in huis
Een ongenode gast
Zonder zich voor te stellen
Zonder zich bekend te maken

Het leven wordt anders
Gedrag verandert
Argwaan en achterdocht
Verwarring neemt toe
Wie is toch die indringer
Die langzaam maar zeker
Het leven zonder mededogen meedogenloos ontwricht
Liefde maakt plaats voor vertwijfeling
Verdriet verdringt de vreugde
De angst slaat toe
De dagen worden korter
De nachten niet lang genoeg
Ik zie een moeder verdwijnen
Haar wijsheid en haar kracht
Haar inzicht en haar vreugde
Verloren voor altijd Ik blijf van haar houden
Ik blijf haar troosten
Ik blijf voor haar zorgen
Tot de laatste dag
Ik verlaat haar niet
Zij verlaat mij
Dag lieve Mam…

Therese van der Toolen

Rondom het thema contact maken en op bezoek gaan bij mensen met dementie geef ik workshops voor familie, verzorgenden en vrijwilligers. Klik hier of mail me menskapitaal@live.nl

Anniek Kramer, Auteur van ‘OP BEZOEK BIJ EEN DIERBARE MET DEMENTIE, met ruim 60 ideeën om samen te genieten, samen met Marcelle Mulder.


Mijn wekelijkse blog in je mailbox? Vul dan op de site in de rechterkolom, je mailadres in.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Alzheimer, Dementie, Zorg verlenen

Hoe ga je om met mensen met dementie? Gedicht daarover.

Wanneer

Wanneer ik ga dwalen,
Laat me dan gaan
Dwing me niet te zitten,
Laat me lopen en staan.

Wanneer ik vraag om mam,
Zeg me niet dat ze dood is
Houd me vast, reik me de hand,
En vraag me naar haar naam.

Wanneer ik boos ben,
Wil ik geen dipiperon of haldol
Luister naar me, hoor mijn stem,
Neem de tijd en doe me een lol.

Wanneer ik niet meer eten wil,
Is dat niet omdat in geen honger heb
Ik ben vergeten hoe het moet,
Help me herinneren, laat zien hoe jij dat doet.

Wanneer ik niet wil dat je me helpt,
Met wassen en kleden
Is dat niet omdat ik vies wil zijn,
Maar, omdat ik je aanbod ben vergeten.

Wanneer jij steeds herhaalt wat je gaat doen,
Me waarschuwt wat er gaat gebeuren
Zonder over mijn weerstand te zeuren,
Krijg je straks misschien wel een zoen!

Wanneer jij je inleeft in mij,
Met geduld uitzoekt wat ik bedoel
Wie weet kom ik je er dan achter,
Hoe ik me echt voel.

Ik heb een ziekte, zoals je weet,
Alzheimer schijnt het te heten
Nu weet ik dat nog,
Morgen ben ik het alweer vergeten.

M.C. Eberhart

watvoordagishet-Poeh

Blog van Anniek Kramer
Samen met Marcelle Mulder auteur van het boek ‘Op bezoek bij een dierbare met dementie, met ruim 60 ideeën om samen te genieten’. Verkrijgbaar in de boekhandel voor €15.

Wil je iedere week mijn blog in je mailbox? Ga dan naar https://dementienl.wordpress.com en klik in de rechterkolom bovenaan op ‘Volg dementie’.

Ook vind ik het fijn als je dit bericht deelt via facebook of LinkedIn. Klik hier dan kom je op mijn site en deel daar via een simpele druk op de knop onderaan het bericht.

 

22 reacties

Opgeslagen onder Dementie

Ik wens je

Ik wens je

Tijd om van de kleine dingen te genieten

Rust om stil te staan bij mooie momenten

Sterkte om tegenslagen te overwinnen

Vriendschap om je hart te verwarmen

Humor om wat somber is te kleuren

Een glimlach om elke dag mee te beginnen.

Reageren? Dat kan hieronder.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Wensen